كرد ، به دو خبر داد كه ملك و سلطنت از پسران او بيرون نخواهد رفت تا كسى بيايد كه سلطنت از آن اوست و يهود مىگويند كه واقع هم‌چنين و رياست از دست آل يهود خارج نگشته زيرا راس الجالوت ( تفسير اين كلمه رئيس جلاكنندگان كه از اوطان خود به بيت المقدس جلا شدند ) صاحب و امير بر هر يهودى است در دنيا و مالك و مطاع اوست در جميح اعصار و بر يهود در اكثر احوال فرمانرواست . نصارى هم اين كلمات را كه سريانى است دليل و معتمد خود قرار دادند و آن اينست ( يشوع مشيحا فرو قاربا ) « 1 » تفسيرش چنين مىشود عيسى مسيح نجات - دهنده اعظم است و آن كلمات را به حساب جمل حساب كردند و مجموع آن 1335 روز شد پس گمان كردند كه مراد دانيال از اين اعداد اين كلمات مىباشد نه سالهاى مذكور زيرا اين كلمات در نص گفته‌ى دانيال فقط اعداد است بدون آنكه دانسته شود كه معدود آن سال است يا روز يا غيره . نصارى مىگويند كه اين اعداد به اسم مسيح بشارت است نه بر وقت آمدن او و دانيال هنگامى كه در زمين بابل در زمره‌ى بنى اسرائيل بدست ايرانيان اسير بود « 2 » و براى خداوند نماز مىخواند در 24 روز ماه اول از سال سوم پادشاهى كوروش بخواب ديد كه خداوند بر او وحى فرستاد كه اورشليم يعنى بيت المقدس هفتاد سابوع تعمير مىشود و براى قوم تو جايگاه امن و راحت مىشود آنگاه مسيح مىآيد و كشته خواهد شد پس از آمدن او اورشليم براى آخرين دفعه ويران مىگردد و تا جهان برپاست ويران خواهد بود و سابوع هفت سال است و از اين مدت هفت سابوع در بناى اورشليم بگذشت و اين همان زمان است كه زكريا بن برخيا بن عدوا در كتاب خود مىگويد ( كه من مناره‌اى را در خواب ديدم كه در آن هفت چراغ بود هريك

--> ( 1 ) - يشوع 386 - مشيحا 359 - فرو 286 - قاربا 304 مجموع - 335 نقل از حواشى اعتضاد السلطنه ( 2 ) - چون كورش را طبرى و بيرونى در شمار پادشاهان كلده قرار داده‌اند .